Odbył się kolejny pokaz w ramach projektu „RękoCzyny”, tym razem był to pokaz wytwarzania koronki klockowej pt: „Koronkowa sprawa”
Nazwa techniki, którą zalicza się do najciekawszych i najtrudniejszych technik rękodzieła artystycznego, pochodzi od narzędzi pracy - drewnianych klocków. Koronczarka nawija na nie lniane lub bawełniane nici, a poprzez ich przekładanie, krzyżowanie, splatanie uzyskuje misteryjny i delikatny wzór koronki. Koronka klockowa zagościła w Polsce w XVI wieku dzięki królowej Bonie, która sprowadziła z Włoch nauczycieli tej techniki. Włochy, obok Flandrii i Francji były kolebką koronczarstwa. Początki koronek klockowych sięgają XV wieku, kiedy to równolegle we Włoszech (Mediolan, Wenecja, Bolonia, Raguza) oraz Belgii (Bruges we Flandrii) zaczęła rozwijać się sztuka koronkarska. Wkrótce koronki klockowe stały się popularne we Francji, Niemczech, Hiszpanii, krajach słowiańskich oraz Anglii, a następnie rozprzestrzeniły się w całej Europie oraz zawędrowały do Ameryki Południowej i Australii. Stopniowo każdy z regionów, w którym powstawały koronki, wypracował swój własny, oryginalny styl. Rozwój sztuki koronkarskiej – także w Polsce - trwał aż do początku XIX wieku, kiedy to z chwilą rozpowszechnienia się maszyn do wyrobu koronek i powstania fabryk - rękodzieło znacznie podupadło. Renesans koronek w Polsce przypadł na koniec XIX wieku. 1 maja 1883 roku została otwarta Krajowa Szkoła Koronkarska w Zakopanem, będąca jedną z pierwszych na świecie szkół zawodowych dla kobiet. Pomysłodawczynią i główną fundatorką była, światowej sławy aktorka, Helena Modrzejewska. W 1899 roku podobna placówka powstała w Bobowej, która obecnie jest regionem skupiającym najwięcej polskich koronkarek. W Bobowej od 9 lat odbywa się Międzynarodowy Festiwal Koronki Klockowej, na który przyjeżdżają koronkarki z całej Europy.
Z Bobowej pochodzi Magdalena Cięciwa, której rodzina od dziesięcioleci zajmuje się wytwarzaniem koronki klockowej. Pani Magdalena jest członkiem Stowarzyszenia Twórców Ludowych, uczestniczką wielu wystaw, pokazów i festiwali, prezentujących rękodzieło artystyczne. Jest laureatką licznych nagród i wyróżnień. W 2008 r odebrała z rąk Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego odznaczenie Zasłużony dla Kultury Polskiej. Artystka posiada bogate archiwum XIX i XX- wiecznych autentycznych wzorów, według których wytwarza serwety, obrusy, bieżniki, ale wykonuje również detale do ubiorów współczesnych według autorskich projektów. Specjalizuje się także w rekonstrukcjach koronkarskich do strojów historycznych. Na pokazie przedstawi historię koronki bobowskiej i zakopiańskiej, zaprezentuje tradycyjne wzory, warsztat koronkarski i technikę wytwarzania. Pokazowi towarzyszyć będzie ekspozycja prac artystki.
Zapraszamy 24 lipca 2008 r. o godz. 16.00 Galeria „Barak” w Czarnej k. Ustrzyk Dolnych
Historia 
