Kasia to imię ciepłe i delikatne; Katarzyna stanowcze, twarde i takie dwie natury drzemią w jednym ciele artystki. Z jednej strony , Kasia jest kochającą matką ,żoną, wrażliwą malarką , z drugiej silną, odporną na nieprzyjazne wiatry, przedsiębiorczą i tryskającą pomysłami kobietą. Z właściwą sobie stanowczością zamieniła rodzinny Śląsk na zielone, świeże , ale jakże odległe Bieszczady. Wraz z mężem Andrzejem, córką Agatą mieszka w Cisnej, tamże prowadzi kółko plastyczne, kieruje Gminnym Centrum Kultury
i Ekologii, organizuje imprezy kulturalne, tworzy...

 

Kasi przygoda z malarstwem ma początki jeszcze w dzieciństwie, kiedy to z Tatą ruszała na rodzinne plenery w poszukiwaniu tego, co piękne i warte zatrzymania w pamięci. Przez lata jednak jej prace trafiały do „szuflady’, a podziwiać je mogli, co najwyżej obdarowywani przyjaciele. Za namowa przyjaciół odważyła się zaprezentować publicznie swoje prace od tego czasu zdobią niejedna prywatne kolekcję
w kraju i za granicą.

 

Ulubionymi tematami malarstwa Kasi czy to olejnego czy akwarelowego są bieszczadzkie pejzaże i kwiaty. Szczególnie obrazy olejne , malowane techniką sfumato, oddają niepowtarzalny klimat malarski, klimat delikatności, rozedrgania i eteryczności.
Kwiaty Katarzyny Szulc-Rozmysłowicz, choć jakby odgrodzone od obserwatora welonem leciutkiej mgły, zawsze są świeże , zroszone poranną rosą i tak prawdziwe, że rozpraszają każdy zimowy smutek, przywodząc wspomnienie gorącego lata.
 

 

Artykuły prasowe:

 

Najpierw strachy, potem kwiaty
Wielobarwne bukiety na płótnie

Tłok w BARAKU